Henk Jan van Harten

Twitter ga ik steeds leuker vinden, via linked in onderhoud ik mijn zakelijke contacten, facebook is er voor privé, verder stuur ik e-mailingen vanuit Bureau van Harten en Broadcast your Business. Dan heb ik nog een blog, of beter gezegd: had ik een blog, want ik ga er mee stoppen. Ik kreeg de smaak niet echt te pakken en publiceerde steeds minder vaak, terwijl dat niet de bedoeling was. Anders gezegd: het werd een 'blog aan mijn been'.


Maar wie me wil volgen:  
http://www.bureauvanharten.nl/
http://www.broadcastyourbusiness.nl/

Laten we contact houden.

Jan des Bouvrie heeft een televisiestem. Mooi van toon, eigen timbre, rustig en daardoor prettig om naar te luisteren. Ontwerper Paul Linse heeft een filmisch hoofd. Zodra hij in beeld verschijnt, wordt het interessant. Wat gaat deze man zeggen, denk ik dan. Stefan Scholten en Carole Baijings stralen uit dat ze gelukkig worden van hun werk (en van elkaar) dat ze de afgelopen 10 jaar hebben gemaakt. Afgelopen maandag werden ze daarvoor geëerd met de Woonbeurs PIN 2010.


Ontwerpers interviewen over de trends van 2011 vind ik een fascinerend item om te maken voor Woonbeurs Amsterdam TV. Dat komt door het onderwerp, maar vooral door de ontwerpers die voor de camera verschijnen. De één spreekt bijna filosofisch, de ander vanuit haar gevoel, de derde maakt het meteen concreet, maar bij allemaal zie je de bevlogenheid en liefde voor hun vak in beeld.

Kijk en luister zelf.
Jan des Bouvrie hoor je in deze aflevering op 2.47 sec.



Scholten en Baijings komen meteen na de leader van onderstaande aflevering.
Paul Linse zie je op 2.47 sec.

Online TV wordt steeds belangrijker in de marketingcommunicatie van merken. Hoe ik dat weet? Microsoft heeft berekend dat er volgend jaar meer mensen naar internet kijken dan naar televisie. En Cisco stelt dat het internetverkeer dankzij video jaarlijks met 46% toeneemt. Met dit soort cijfers achter de hand kun je nog ‘ns een voorspelling doen.


Maar het succes van online tv gaat bepaald worden door de content. Ik geloof in korte afleveringen, met relevante informatie, afgestemd op specifieke doelgroepen. Iedere aflevering moet de moeite waard zijn om te bekijken. Zo bouw je een publiek op en wordt online tv een krachtig middel om doelgroepen te bereiken, te raken en te binden.


Hoe dat er in de praktijk uitziet?
Kijk van 25 september tot en met 3 oktober naar Woonbeurs Amsterdam TV.
Het is een nieuwe dimensie voor de Woonbeurs Amsterdam: 9 dagen lang online tv. Een magazine-achtig programma met ontwerpers, hoofdredacteuren, trends, kunst, aanbiedingen en primeurs. Hier zie je de promo.


broadcastyourbusiness kwam met het idee. Woonbeurs Amsterdam zag meteen de potentie. Momenteel bereiden we de afleveringen redactioneel en productioneel voor.
De uitzendingen zijn straks te volgen via woon-sites met een bereik van 1 miljoen woonliefhebbers.

Een ballon waar je beton om heen stort en vervolgens leeg laat lopen. Op die manier creëer je gewelven met 50% minder materiaal dan bij de huidige manier van bouwen. Rob van Hove heeft zich bij de ontwikkeling van de ‘betonballon’ laten inspireren door de Spaanse architect Gaudi (1852 -1926). De meester van de gewelven. Hij denkt dat Gaudi blij zou zijn geweest met deze vinding.



Het subsidieprogramma Milieu & Technologie van Agentschap NL stimuleert het industriële MKB tot het ontwikkelen en toepassen van innovatieve processen, producten en diensten met een milieuvoordeel. Zo wordt door het gebruik van de betonballon de CO2 uitstoot met 70% verminderd. Ook de besparing van materiaal levert een milieuvoordeel op.


In opdracht van Milieu & Technologie maakten wij 10 korte films over projecten waar ze subsidie aan hebben verleend. Films om andere ondernemers te stimuleren om subsidie aan te vragen voor innovaties met een milieuvoordeel. Klik op de player en laat je inspireren door Rob van Hove.

Zullen we het doen of niet? Dat was de vraag op kantoor toen we een uitnodiging kregen om mee te dingen naar de organisatie van het 40 jarig jubileum van het Nationaal Sportcentrum Papendal. Een interessante opdracht, zeer zeker, maar ook een ‘open inschrijving’. ‘Dat kon wel eens druk worden,’ voorspelde een collega. Wat heet. 51 bureaus kwamen naar de briefing op Papendal. ‘Zou het soms crisis zijn?’ riep een andere collega.



Hoe noem je een open inschrijving in tijden van crisis? Antwoord: slimme promotie, want welke locatie krijgt het in deze tijd voor elkaar om op één dag 51 bureaus op bezoek te krijgen. Papendal dus.

Na de briefing schreven niet alle 51 bureaus een A-4tje concept, maar wel 31. En uit die 31 selecteerde Papendal er 4. ‘En je raadt nooit wie daar bij zit,’ zei ik tegen de collega met voorspellende gave.
Goed, de slingers zijn inmiddels weer opgeborgen, want nu wordt het pas spannend.
Laatste vier, dat is in de sport een halve finale.
Op 1 juli gaan we dat concept, waarmee we 47 bureaus achter ons hebben gelaten – sorry, dat moest ik toch even zeggen - in volle glorie presenteren. Op 1 juli gaan we voor goud.

Online gaat alles sneller. Een half uur na het versturen van het persbericht was de eerste publicatie een feit. De site van High Profile had het bericht over de tweede commercial voor het tijdschrift ZIN overgenomen. Niet veel later stond het bericht op de site van Reclameweek.


Snel resultaat is leuk, zeker als je publiciteit zoekt. De doorlooptijd is ook snel, want een dag later is het bericht al behoorlijk gezakt in de lijst met publicaties. Een aantal andere sites, die ik nog niet kende, hadden het bericht overgenomen. Zo staan we nu ook op Gelderland- bedrijfsfeest.nl.


In het bericht staat dat we ZIN tot leven laten komen door de beelden/spreads te animeren. Met deze aanpak blijven de kosten laag. Zo kan er voor het beschikbare budget een reeks tv commercials worden gemaakt. Een een serie geeft je als maker de kans om te blijven schaven. Zo hebben we in de tweede commercial 1 beeld minder gebruikt dan in de eerste. Dat zie en voel je in een spot van 20 seconden. Het ritme van de beelden ligt lager er en je hoort dat de voice over meer tijd per beeld heeft. Kijk en luister zelf maar.

Iedereen die toneel of scenario’s schrijft, kent het. Je hebt een scène geschreven, waar je erg tevreden over bent. Je trekt een fles open om het te vieren en je krijgt visioenen over open doekjes, staande ovaties en lovende recensies. Je hebt de smaak te pakken en je schrijft door, totdat je voelt dat er iets is met die scène. Je leest hem nog eens door en zegt hardop tegen jezelf: 'hij is gevoelig, leuk, op momenten hilarisch en tegen het slot ook nog tragisch'. Dus je weet niet waar je zelf nu een probleem van maakt. Je trekt nog een fles open om het gevoel weg te spoelen en daar word je de volgende ochtend voor gestraft. Bij de derde pot koffie lees je de scène nogmaals, dit keer in het naakte ochtendlicht. En nu kun je er niet meer omheen. Hij valt uit de toon in het grotere geheel. Sterker nog: hij is vals, geforceerd, bedacht, niet leuk en op momenten ronduit vervelend. Het enige tragische eraan is dat jij hem hebt geschreven. Godzijdank heb je hem nog aan niemand laten lezen.
Met bonzend hoofd zie je de waarheid onder ogen: je moet afscheid nemen van dit kindje. Amerikanen hebben daar een pakkende kreet voor: kill your darlings.



Bij de scriptschool Amsterdam volg ik een ‘scriptlab’. Daarin schrijf ik aan een eigen stuk onder begeleiding van een gerenommeerde toneelauteur. In één op één sessies geeft ze commentaar op mijn werk, komt ze met ideeën en helpt me om beter te worden, o.a. door te wijzen op de zwakheden in mijn stuk. Vanochtend was dat de scène waar ik mijn stuk mee was begonnen. Die paste niet meer, voelde raar, viel uit de toon, dus… Ze hoefde het niet eens te zeggen. Ik liep al naar de shredder…



Nee, ik gooi ze nooit weg, deze darlings.
Ik bewaar ze in een zwart kistje, ingelegd met rood fluweel. (je houdt van drama of niet). Diep in mijn hart heb ik de hoop dat ze één dag zullen herrijzen en alsnog op hun plek vallen in een stuk dat het publiek laat juichen.

Een ander idee is om deze vroeg gestorven scènes achter elkaar te zetten in een soort van revue. En dat te presenteren als een baanbrekend, absurdistisch stuk. Het fragmentarische weerspiegelt de tijdgeest, staat in het begeleidende persbericht.

Goed idee of typisch een geval van ‘kill your darlings’?
Dat moet natuurlijk de titel zijn van dit stuk.