Moeder
De liefde voor verhalen heb ik van mijn moeder. Als jongste thuis, een nakomertje, zat ik veel bij haar in de keuken. Ze nam dan de tijd voor me en grossierde in anekdotes, waarbij er een transformatie plaatsvond. Ze nam de mimiek en de stem aan van degene over wie ze het had. Bijvoorbeeld een tante. Het was een soort act, niet vilein maar humoristisch: de eigenaardigheden van die tante werden uitvergroot.
Mijn moeder deed dit ook op familiefeestjes, als die tante tegenover haar zat. Volgens mij had ze dat zelf niet door. Ik wel. In de hoek van de kamer keek ik gespannen hoe die tante zou reageren. Dat was altijd hartelijk: een knikje, een hand op mijn moeders arm. Misschien dacht die tante: eindelijk iemand die me begrijpt.